Tímamótabreytingar og vörnin
Skrifað: febrúar 9, 2013 Filed under: Vangaveltur Leave a comment »
Það kom eins og þruma úr heiðskýru lofti þegar að Jamie Carragher greindi frá því að hann ætli að leggja skóna á hilluna í lok leiktíðar og binda þar með enda á 17 leiktíða feril sinn sem aðalliðsleikmaður Liverpool. Ég er nú ekki gamall og hef stærstan hluta ævi minnar alist upp við það að sjá Jamie Carragher klæðast rauðu treyjunni og verður það einkar skrítið að sjá liðið án hans. Hann er enn spilandi og fullt af leikjum eftir af tímabilinu en maður er strax farinn að sakna hans!
Þarna er á ferðinni mikill leiðtogi, sterkur og ástríðufullur karakter, og frábær varnarmaður. Það sem hann hefur gefið Liverpool er ómetanlegt og svona leikmenn eru alltaf þyngdar sinnar virði í gulli. Nú er hins vegar komin tímamótabreyting hjá Liverpool og Carragher. Það þýðir að félagið mun þurfa að fylla upp í eitt allra stærsta skarð sem leikmaður skilur eftir sig hjá félaginu, það sem Carragher hefur gefið og gert fyrir Liverpool er eitthvað sem ekki er hægt að kaupa. Það er hægt að fá inn tæknilega betri varnarmenn en hjarta hans, ástríða og hungur hans er eitthvað sem ekki er hægt að kaupa.
Varnarleikur Liverpool hefur verið svolítið óstöðugur á leiktíðinni og Martin Skrtel, sá sem byrjaði í miðverðinum á tímabilinu ásamt Daniel Agger, hefur misst sæti sitt til Jamie Carragher í síðustu leikjum og hefur dalað í formi undanfarið og Sebastian Coates hefur að mínu mati verið mikil vonbrigði. Það er því klárt mál að það þurfi að lappa upp á varnarleikinn í sumar.
Martin Kelly, sem spilaði í gegnum unglingastarf Liverpool sem miðvörður, var að framlengja samning sinn hjá Liverpool og er víst að vinna hörðum höndum að því að byggja upp efri hluta líkama síns á meðan hann er meiddur. Hann er stór og sterkur, uppalinn varnarmaður hjá Liverpool og hefur fengið góða reynslu af því að spila í hægri bakvarðarstöðunni undanfarin tímabil. Glen Johnson og Andre Wisdom, sem einnig er uppalinn miðvörður, hafa verið að spila mjög vel í hægri bakvarðarstöðunni og því kannski ekki eins mikil þörf á því að setja Kelly aftur í þá stöðu þegar hann kemur til baka. Ryan McLaughlin, sem mér þykir einn efnilegasti leikmaður Liverpool, gæti orðið framtíðar hægri bakvörður hjá Liverpool og því myndi mér finnast það áhugavert ef Liverpool myndi athuga hvernig Kelly og Wisdom (mögulega Stephen Sama líka) myndu standa sig í miðverðinum og athuga hvort að hugsanlegur arftaki Carragher gæti nú þegar verið í félaginu.
Það er mjög sorglegt að leiðir Jamie Carragher og Liverpool munu skilja í vor en á móti kemur að það er mjög spennandi og ógnvænlegt að sjá hvernig Liverpool mun bregðast við því að missa eins mikilvægan karakter og Carragher úr búningsklefanum. Verður keypt eitthvað nýtt eða verður arftaki Carragher líka “made in Liverpool”?
Sturridge og púsluspilið
Skrifað: febrúar 3, 2013 Filed under: Vangaveltur Leave a comment »
Daniel Sturridge hefur verið iðinn við kolann.
Undanfarnar vikur og mánuði hefur verið augljós stígandi í liði Liverpool. Leikmenn liðsins hafa verið að smella vel saman, liðið er farið að skora mikið af mörkum og spilamennskan er heilt yfir mjög jákvæð að mínu mati.
Eitt af því sem telja má að hafi reynst liðinu og Brendan Rodgers, sem vinnur hörðum höndum af því að láta púsluspil sitt smella saman, mjög vel eru kaupin á framherjanum Daniel Sturridge.
Hann hefur skorað fjögur mörk og lagt eitt upp í sex fyrstu leikjum sínum fyrir Liverpool – hann hefur aldrei hingað til einu sinni klárað heilan leik fyrir félagið og er búinn að skora þrjú deildarmörk, þ.á.m. mörk gegn Manchester City og Manchester United.
Ekki bara hefur Sturridge komið með aukna markaskorun í liðið heldur kemur hann með eitthvað allt annað í leik liðsins. Hraði hans og hvernig hann hamast á varnarmönnum er að gefa Liverpool eitthvað nýtt og spennandi. Stungusendingar inn fyrir varnir mótherjana er eitthvað sem var ekki mikið notað vopn hjá Liverpool á fyrri hluta leiktíðar en, eins og maður mátti kannski vita, þá breyttist það með hraða og hungri Sturridge.
Þegar maður horfði á Sturridge hjá Chelsea þá sá maður ,,hráann”, tæknilega góðan en frekar sjálfselskan ungan framherja. Einhverjir kunnu að hafa óttast það að hann og Suarez myndu stangast á og ekki getað ,,fúnkerað” saman. Sú hefur hins vegar ekki verið rauninn og það er ekki sami Daniel Sturridge sem við sjáum hjá Liverpool og við gerðum hjá Chelsea.
Strax frá fyrstu mínútu virðist hann hafa smollið nær fullkomlega við hina leikmennina – og þá sérstaklega Suarez, og hafa þeir félagar myndað feikilega öflugt framherjapar hjá liðinu og er ekki að sjá að þeir séu að spila sínar fyrstu mínútur saman.
Leikur Sturridge, sem og hann sjálfur, virðist hafa þroskast og agast töluvert við það eytt að skipta yfir úr bláum búning yfir í rauðan. Hann leggur hart að sér í hverjum leik og vinnur vel fyrir liðið. Hann kemur og tekur þátt í undirbúningi sókna en er alltaf tilbúinn að koma sér í boxið til að geta klárað sóknirnar, hann tekur menn á, er mjög hreyfanlegur, hann býr til svæði og færi fyrir samherja sína og heldur boltanum mjög vel til að koma samherjum sínum inn í leikinn. Hann er því að koma sem mjög sterkur ,,target” framherji fyrir Liverpool.
Þegar maður sér hvernig Sturridge kemur inn í liðið og leiðir sóknarleik Liverpool þá finnst ég maður geta skilið af hverju Andy Carroll virðist ekki passa inn í hugmyndafræði Brendan Rodgers. Sá síðarnefndi er mjög flottur leikmaður að mínu mati en er ekki eins hreyfanlegur og tæknilega góður og Sturridge sem virðist vera mjög, mjög góður kostur sem fremsti maður í kerfi Rodgers.
Craig Bellamy, fyrrum leikmaður Liverpool, orðaði þetta vel þegar hann fylgdist með leik Manchester City og Liverpool í stúdíó Sky Sports en hann talaði um að Sturridge hafi þurft að komast til Liverpool og Liverpool hafi þurft Sturridge.
Það er klárt mál að Sturridge kemur sem sterk innspýting í seinni helming tímabilsins hjá Liverpool og vonandi að hann muni halda áfram í þessu formi. Hann kostaði tólf milljónir punda en er strax byrjaður að borga það til baka og stefnir í að hann verði öflugur leikmaður fyrir liðið ef marka má fyrstu frammistöður hans hjá liðinu.
FSG: Lítil loforð og stór verk – eða hvað?
Skrifað: september 3, 2012 Filed under: Gagngrýni Leave a comment »Það er eitt sem að pirrar mig alveg rosalega við þennan farsa í kringum FSG og hvað þeir hafa og hafa ekki gert. Þeir töluðu um að þeir væru ekki menn sem lofa stórum hlutum heldur reyna þeir frekar að segja minna og gera meira.
Það má örugglega finna rök með og á móti því af hverju þeir hafi ekki ákveðið að gefa Rodgers þessar 1-2 auka milljónir fyrir Dempsey fyrir helgi en það sem svíður mest er einmitt þessi orð sem komu frá Werner fyrr í sumar um að við “höfum fjármagn til að berjast við alla á markaðnum”, “stjórinn fær allan þann stuðning sem hann þarf/vill” og “félagið þarf ekki að selja leikmenn til að geta keypt”. Stefnan var líka sett á að reyna að vinna deildina, komast í Meistaradeildina og festa sig aftur á stalli sem eitt besta liðið í Evrópu – já, og svo maður fari nú ekki líka að tala um nýja völlinn eða stækkun Anfield.
Þeir hafa vissulega gert margt gott fyrir félagið á þeim tíma sem þeir hafa átt það en það eru vissir þættir sem þeir hafa lofað greinilega alltof miklu upp í ermina á sér og virðast ekki svo ráða við. Í dag er 3ja ára plan um að komast í Meistaradeildina komið á ár tvö og þá skyndilega virðast væntingarnar verða minni og 3ja ára plan verður að 5+ ára plani.
Ég er mikill aðdáandi plana íþróttafélaga og þeirra leiða sem þau nota til að ná árangri í sínum greinum og mér finnst hugmyndafræði FSG/LFC í dag vera mjög áhugaverð og góð – ef menn væru tilbúnir í að sveigja aðeins af leið ef þess þarf, eins og mér finnst Liverpool hafa þurft að gera í tilfelli Clint Dempsey. Þar var á ferðinni maður sem þjálfarinn vildi alveg klárlega fá í sínar raðir en vegna þess að hann er yfir aldri þá er þetta alltof mikill “rammi” fyrir mitt leyti. Við höfum brennt okkur illa á leikmannakaupum síðustu ára og þá sérstaklega á leikmönnum sem eru að nálgast þrítugt eða á þeim aldri. Clint Dempsey, maður sem hefði að ég held fallið mjög vel inn í leikskipulag Rodgers – hann er flinkur með bolta, kemur honum vel frá sér, spilar margar stöður, hefur reynslu úr Úrvalsdeildinni, er mjög góður í að vinna boltann ofarlega á vellinum og fyrst og fremst þá er hann mjög markheppinn (og virkilega góður í að staðsetja sig í teignum með klókum hlaupum og hann er spólgraður í öll fráköst sem koma í teignum). Fyrir sex-sjö milljónir punda og líklega eitthvað í kringum 50-70 þúsund pund á viku hefði alls ekki verið slæmur díll að mínu mati ef hann hefði getað skilað okkur eins og 12+ deildarmörkum í staðinn.
Á síðustu árum hefur Liverpool fengið á sig stimpil sem “selling club” og misst leikmenn eins og Xabi Alonso, Alvaro Arbeloa, Fernando Torres og Javier Mascherano til liða sem hafa verið að vinna stóra titla í Evrópu eða í sínum löndum. Það er mjög svekkjandi enda fyrir eins stórt félag og Liverpool þá vill það ávallt halda sínum bestu leikmönnum og gera það sem leikmennirnir sem yfirgefa það hafa verið að gera. Í sumar leit út um tíma að liðið gæti verið að fara að kveðja nokkra af sínum bestu leikmönnum, t.d. Martin Skrtel, Daniel Agger og Luis Suarez. Sem betur fer tókst liðinu að halda þeim og í raun var enginn “lykilmaður” seldur frá félaginu í sumar sem er vissulega gott skref.
Liverpool lítur ekki á sig sem “selling club” og það kom af vörum eins eigendana í sumar þegar hann sagði að félagið hefði nægt fjármagn til að kaupa leikmenn og það þyrfti ekki að selja leikmenn til að kaupa aðra – það féll svolítið um sjálft sig þegar félagið var farið að reyna að nurla saman smáaurum fyrir hinn og þennan leikmanninn til að geta haft efni á Dempsey – en það var virðist vera eini sénsinn á að hann gæti komið til Liverpool og það var svo á endanum ekki hægt að láta eigendurna/félagið/stjórnina/?? til að punga út 1-2 auka milljónum til að klára þessi kaup. Þess í stað missti félagið einn af sárafáu sóknarmönnum sínum á lán ásamt því að Charlie Adam var seldur og Jay Spearing var lánaður – en ekkert var komið með í staðinn.
Í sumar lækkaði Liverpool launakostnað sinn um einhverjar 20-30 milljónir punda á ári eftir að Aquilani, Bellamy, Kuyt, Maxi, Aurelio, Adam og Carroll fóru til annara liða. Alls fóru átta leikmenn (sjö aðalliðsleikmenn) og aðeins voru keyptir þrír aðalliðsleikmenn, einn var fenginn að láni og einn efnilegur leikmaður kom á slikk. Þessir þrír sem keyptir voru í sumar eru að þéna samanlagt rétt rúmlega það sem Maxi og Kuyt voru að þéna hvor fyrir sig á síðustu leiktíð. Það er því búið að snarlækka launakostnaðinn en á svolítið óþægilegan hátt enda fóru fjórir sóknarmenn af launaskránni en aðeins tveir komu í staðinnn – og það er ekki eins og Liverpool hafi eitthvað mátt mikið við því að missa leikmenn sem geta skorað mörk úr sínum röðum.
Fyrir síðasta dag félagsskiptagluggans var ég annars mjög ánægður með sumarið að svo miklu leyti og þrátt fyrir allt það neikvæða sem við stuðningsmenn Liverpool tölum um þessa dagana þá gerðist margt jákvætt í sumar. Við fengum inn mjög góðan, ungan stjóra með flotta hugsjón fyrir félagið. Tveir efnilegustu leikmenn félagsins, Sterling og Shelvey, virðast hafa unnið sig hátt inn í plön stjórans fyrir leiktíðina og það sem af er liðið leiktíðar þá hafa þeir staðið sig með miklu prýði þó úrslitin hafi ekki verið góð. Suarez, Skrtel og Shelvey framlengdu allir samninga sína við félagið og vonandi fylgir Agger fljótt í kjölfarið. Liðið keypti unga og spennandi leikmenn í Borini og Aissadi og fengu tvö frábæra miðjumenn í hópinn í þeim Sahin og Joe Allen – það veikir liðið alls ekki að fá þá tvo inn í staðinn fyrir Adam og Spearing.
Óumflýjanlega þá skyggir margt á það góða sem Liverpool gerði í sumar. Lucas meiddist aftur. Liverpool á enn í vandræðum með að skora mörk og hefur nú gjörsamlega enga breidd til að reyna að dreifa álagi og ábyrgð á milli sóknarmannana. Liðið hefur tapað tveimur af fyrstu þremur deildarleikjum sínum, spilað ágætan kafla en fengið á sig óþægilega mikið af lélegum mörkum (mistök, einbeitingarleysi osfrv). Það að félagið gat ekki klárað kaup á sóknarmanni fyrir lok félagsskiptagluggans var svo eins og að hella bensíni yfir eld.
Ég hef gífurlega mikla trú á Brendan Rodgers og því starfi sem hann getur skilað af sér hjá Liverpool en mér finnst einstaklega sárt að sjá hvernig klippt var á vængi þessarar uppbyggingu hans á liðinu þegar kom í ljós að hann gæti ekki fengið 1-2 sóknarmenn í sínar raðir þrátt fyrir að hann hafi komið opinberlega fram og sagt að helsta vandamál liðsins væri skortur á mörkum og það væri eitthvað sem þyrfti að laga – og þá ákveður félagið að lána Andy Carroll!
Rodgers virkar á mig sem mjög heiðarlegur maður sem virðist meina það sem hann segir í viðtölum og á blaðamannafundum. Hann talar um erfitt verkefni sem mun taka tíma en að hann muni fórna lífi og limum til að ná árangri með félagið. Ég hef klárlega engar áhyggjur af Rodgers í þessu öllu saman en það eru yfirmenn hans og mennirnir í kringum hann sem ég er ekki viss með.
FSG með þá Werner og Henry í fararbroddi hafa lofað gulli og grænum skógum. Þeir hafa strax farið svolítið á bak orða sinna og hafa gert það sem þeir töluðu svo um að þeir myndu ekki gera – þeir hafa lofað mjög miklu en ekki gert nóg. Þeir hafa fengið “sinn mann” inn í þjálfarstöðuna, af hverju styrkja þeir hann ekki betur? Þeir hafa eytt hellings pening í brottrekstur á Hodgson, Dalglish, Comolli og fleiri stjórnendum innan raða félagsins, ég held að Liverpool hafi eytt hátt í 30 milljónum punda í brottrekstra og kaup á knattspyrnustjórum og ýmsum öðrum stjórnendum á síðustu 5-6 árum.
Liverpool þarf líklegast að lifa með bara tvo “reynda” framherja í sínum röðum þar til í janúar. FSG og stjórnendur félagsins hafa tekið mjög stóra og umdeilda áhættu með því en vonandi að þeir bæti upp fyrir það í janúar og vonandi að Rodgers fái þá að styrkja það sem er klárlega ábótavant og fái til þess fullan stuðning eigenda og stjórnar félagsins. Ég vil að FSG, Werner og Henry haldi rifunni á sér betur saman í stað þess að koma út og segja það sem við viljum öll heyra en virðast ekki meina svo neitt með því.
FSG reynið að bjarga andlitinu á ykkur. Komið með plön um stækkun á leikvangi félagsins, gerið okkur samkeppnishæfa um titla/Meistaradeildarbaráttu no matter what eins og þið lofuðuð. Stuðningsmenn Liverpool hafa áður verið brenndir illa af of stórum og “fallegum” orðum með enga þýðingu og munu ekki taka því vel ef slíkt gerist aftur. FSG, put your money where your mouth is!
Gæði, breidd og markaskorun
Skrifað: ágúst 23, 2012 Filed under: Gagngrýni, Vangaveltur Leave a comment »
Kannski er maður full snemma á ferðinni með pistil eins og þennan enda níu dagar eftir af félagsskiptaglugga sumarsins og virðist enginn vita hvað Liverpool hyggst gera á leikmannamarkaðinum þessa örfáu daga – ef þá eitthvað. Miðað við orð Brendan Rodgers fyrir leikinn gegn Hearts í dag þá virðist hann vera nokkuð kvíðinn fyrir skort á breidd í hópnum og því að Liverpool hafi ekki tekist að bæta við sig leikmönnum í sumar þrátt fyrir að, samkvæmt honum, mennirnir á bakvið tjöldin hafi unnið hart að því að fá leikmenn til liðsins. Eru leikmenn svona gjarnir á að hafna Liverpool þessa dagana? Hafa leikmenn eins og Nuri Sahin, Christian Tello og fleiri sem hafa verið mikið orðaði við félagið hafnað möguleikanum á að spila með Liverpool (þó það sé aðeins á lánssamning) og er Liverpool búið með alla aurana í veskinu sínu og geti því ekki klárað kaup á t.d. Clint Dempsey og þurfi því að leita til ódýrari kosta eða freista þess að fá leikmenn að láni?
Sumarið, hingað til allavega, hefur verið mjög fínt hjá Liverpool að mörgu leyti. Félagið hefur minnkað launakostnað sinn töluvert eftir að Maxi Rodriquez, Dirk Kuyt, Alberto Aquilani, Fabio Aurelio og Craig Bellamy yfirgáfu félagið og í staðinn hafa komið ungir, hungraðir leikmenn á töluvert lægri launum. Sömuleiðis er það mjög jákvætt að Suarez hefur framlengt samning sinn hjá Liverpool ásamt Martin Skrtel og nú er bara vonandi að Daniel Agger geri slíkt hið sama. Það að geta haldið okkar sterkustu leikmönnum áfram er ekkert annað en jákvætt.
Kristján Atli á Kop.is kom með mjög áhugaverðan punkt á Twitter í gær, hann segir að Fabio Borini, Joe Allen og Oussama Assaidi séu samanlagt á jafnháum launum og bara Maxi var á hjá Liverpool (Borini á 45 þúsund pundum á viku, Joe Allen á 40 þúsund pundum og Assaidi á 20 þúsund pundum).
Hvað launakostnað og langtíma rekstur félagsins varðar þá er sumarið mjög, mjög gott og gæti orðið margfalt betra ef hægt væri að skipta út hálaunamönnum eins og t.d. Joe Cole. Það er allavega mjög jákvætt skref að lækka launakostnað liðsins enda hefur félagið verið með alltof, alltof háan launakostnað síðastliðin 3 árin miðað við árangur og afköst liðs og einstaklinga.
Ég er spenntur fyrir Joe Allen og Fabio Borini og kaupum Liverpool á þeim. Flottir ungir leikmenn með hátt “þak” í fótboltanum og virðast passa vel inn í leikstílinn sem Rodgers reynir að innleiða í félagið og þar sem báðir eru bara rétt nýskriðnir yfir tvítugt þá gæti Liverpool verið þarna með framtíðar lykilmenn liðsins næstu tíu árin eða meira. Assaidi þekki ég nú ekki meira til en þess sem ég hef lesið af honum og séð á einhverjum myndböndum eftir að hann var keyptur en ég er nokkuð spenntur fyrir honum, hann er algjör óvissa með litla pressu á sér og vonandi er þetta einn af þessum “gullmolum” í boltanum sem maður horfir hornauga á þegar liðin í kring kaupa slíka leikmenn.
Vissulega mikið “forward thinking” í þessum kaupum Liverpool í sumar og gömlu lykilmönnunum skipt út fyrir nýja (vonandi) lykilmenn á mikið lægri launum. Fínt og jafnvel nauðsyn hjá félaginu að gera slíkt á þessum tímapunkti. Það sem hins vegar fyllir mig kvíða er einmitt það sem að Rodgers virðist hafa svolitlar áhyggjur af – leikmannahópurinn er rosalega þunnur og vantar frekari styrkingu.
Craig Bellamy, Dirk Kuyt og Maxi Rodriquez hafa verið í stórum hlutverkum hjá Liverpool á síðasta ári og/eða árunum þar áður og skilja eftir sig stórt skarð í liðinu enda allir mjög frambærilegir sóknarmenn sem hafa mikla reynslu af Úrvalsdeildinni, Evrópukeppnum og hafa spilað á marga leiki með landsliðum sínum. “Óreyndir” Assaidi og Borini eru fengnir inn í staðinn og enn sem komið er þá hafa þrír sóknarmenn farið en aðeins tveir komið inn í staðinn og eftir eru þeir Andy Carroll, Fabio Borini, Luis Suarez, Stewart Downing og Raheem Sterling (ásamt mögulega Joe Cole) sem munu líklegast spila sem sóknarmenn liðsins í vetur. Þetta er töluvert þynnri og ég ætla að leyfa mé að segja það, meira óspennandi hópur á pappírum en sá sem var í fyrra með þá Bellamy, Kuyt og Maxi innanborðs. Það þarf klárlega að bæta manni þarna inn í, helst tveimur áður en félagsskiptaglugginn lokar.
Liverpool lenti í erfiðari aðstöðu í opnunarleik sínum í deildinni um síðustu helgi og það var áframhald frá því í fyrra þar sem liðið virtist eiga í miklum erfiðleikum með að klára sóknir sínar þrátt fyrir fín færi sem sköpuðust. Liverpool þurfti meira bit í sóknarleikinn og þegar maður renndi yfir bekkinn þann leikinn þá voru þeir ekki margir sem gætu talist “matchwinner-ar” og hefðu getað komið inn á seint í leiknum og bjargað stigi/stigum. Andy Carroll var eini framherjinn og næstu “sóknarmenn” liðsins á bekknum voru Joe Cole, Jonjo Shelvey og Charlie Adam – ef það mætti flokka þá sem sóknarmenn. Af hverju Raheem Sterling var ekki á bekknum veit ég ekki og Assaidi gat ekki spilað þennan leik svo það kannski segir eitthvað en bjargar þessu ekki nægilega finnst mér.
Það er alveg klárt mál að Liverpool skortir mikið breidd og jafnvægi í sóknarleik liðs síns. Miðað við það hve mörg skot innan teigs Luis Suarez þarf til að skora mark þá finnst mér það algjör nauðsyn að fá “reglulegri” markaskorara í liðið með honum til að dreifa álaginu með honum. Ég ætla að vera alveg hreinskilinn og viðurkenna það að ég sé ekki fyrir mér að Suarez muni skora einhver 20+ deildarmörk fyrir liðið í vetur en hann mun alveg klárlega skora á bilinu 15-20 en á meðan Downing, Carroll og miðjumennirnir bæta ekki við þær tölur sem þeir skiluðu í fyrra þá verður það bara langt frá því að vera nóg fyrir félagið ætli það sér í einhverja alvöru baráttu.
Ég sá mjög áhugaverða tölfræði um daginn sem “súmmerar” mjög vel stærsta vandamál Liverpool – markaskorunina. Á síðustu leiktíð þá þurfti Luis Suarez 9.5 skot inn í teig á hvert mark sem hann skoraði á meðan að t.d. Rooney þurfti aðeins 4.1 skot, Steve Fletcher 4.6, Robin van Persie 5.2 og Aguero 6.5.
Suarez bætir fyrir þessa tölfræði með einna bestu tölfræðina í deildinni hvað varðar sköpun á færum og þegar kemur að því að taka menn á. Þessi tölfræði er engan vegin gerð af minni hálfu til að ætla að skjóta eitthvað niður Suarez en á meðan hans tölfræði er ekki betri en þetta þá þarf klárlega að aðlaga liðið þannig að það standi ekki allt eða falli með henni. Suarez er helsta markaógn liðsins og á meðan að Carroll, framherji nr. 2 í hópnum, þurfti 17.5 skot á hvert mark sem hann skoraði í deildinni í fyrra (samanborið við 4.7 skot á hvert mark í þeim leikjum sem hann spilaði með Newcastle 2010/2011 leiktíðina) þá sýpur liðið seyðið af því.
Fabio Borini var keyptur til félagins í sumar og hann má eiga það að hann er með mjög áhugaverða tölfræði þrátt fyrir ungan aldur. Hann hefur spilað 90 aðalliðsleiki (í mörgum þeirra kom hann inn á sem skiptimaður) á sínum ferli og skorað 39 mörk. Það gerir 0.43 mörk í leik eða mark á 157 mínútna fresti. The Tomkins Times kom með mjög áhugaverðan samanburð á framherjum í pistli sem þeir gerðu fyrir nokkru síðan.
Þeir tóku fyrir nokkra framherja og skoðuðu hvað þeir voru að skila af sér á svipuðum aldri. T.d. voru það 0.49 mörk í leik hjá Ajax og á 144 mínútna fresti hjá Suarez þegar hann var hjá Ajax. Fernando Torres skoraði 0.48 mörk í leik hjá Atletico Madrid og mark á hverjar 169 mínútur. Rooney hjá Manchester United var með 0.43 og 195 mínútur. Mario Gomez hjá Stuttgart var með 0.22 og 173 mínútur. Samanborið við þetta þá sjáum við hvað hann getur verið naskur í að koma boltanum yfir marklínuna og hann hefur nú þegar opnað markareikning sinn hjá félaginu með góðu marki gegn FC Gomel. Ef lesa má of mikið úr tölfræði Borini þá gæti vel verið að þarna sé kominn leikmaður til að dreifa álaginu með Suarez og bæta mikilvægum mörkum við liðið.
Hins vegar þá finnst mér enn vera mikið ábótavant í sóknarleikinn og þarf liðið að bæta við sig leikmönnum sem munu alveg pottþétt skora mörk, t.d. er ég mjög hrifinn af Clint Dempsey og held að það yrði mjög sterkur leikur fyrir Liverpool að krækja í hann í sumar. Þar er maður sem er með mjög góða nýtingu. Sömuleiðis hef ég alltaf verið hrifinn af Steven Fletcher og þó ég myndi ekki vilja sjá Liverpool borga 12 milljónir punda fyrir hann þá tæki ég honum fagnandi í Liverpool fyrir sanngjarnt verð (markaðsverð? 5-6 milljónir?) – þar er á ferðinni einn vanmetnasti framherjinn í ensku deildinni og hann er með skuggalega góða markanýtingu.
Ég vona svo innilega að Liverpool muni bæta við sig sóknarmönnum sem eru og hafa lengi verið mjög iðnir við að skora mörk og nýta þau færi sem þeir fá. Leikmenn Liverpool eru mjög duglegir að skapa færi fyrir mótherja sína sem sýnir sig t.d. í því að liðið átti einhver 50 fleiri skot en Manchester United í fyrra en skoruðu samt 40-50 mörkum færra. Hver veit nema menn sem stafar mikil ógn af inn í teignum gætu dregið fram það sem vantar eða er ábótavant hjá nokkrum leikmönnum liðsins, til dæmis þeim Suarez og Downing.
Það eru átta dagar til stefnu þar til félagsskiptaglugginn lokar og eins og er þá er Liverpool með alltof þunn skipaðan hóp til að ætla sér að leggja metnað í að ná árangri í öllum þeim keppnum sem liðið er í. Það vantar allavega að lágmarki 2-3 leikmenn að mínu mati og þá einna helst sóknarmenn. Vonandi að þeir verði komnir til félagsins fyrir mánaðarmótin.
Söluvarningurinn Agger
Skrifað: ágúst 7, 2012 Filed under: Félagsskipti, Vangaveltur | Tags: daniel agger 2 Comments »
Eins og oftast nær haldast sögusagnir og félagsskiptagluggar í hendur og þetta sumar er engin breyting á því. Leikmenn eru ýmist orðaðir til og frá liðum, hjá stórliði eins og Liverpool þá verða orðrómar töluvert fleiri og háværari en hjá mörgum öðrum félögum. Einn orðrómur sem hefur lifað svolítið lengi í sumar er sá að Daniel Agger gæti verið á leið frá félaginu og eru mörg önnur stórlið að bera víjurnar í hann, þ.á.m. Barcelona og Manchester City.
Daniel Agger er búinn að vera hjá Liverpool í einhver sex ár, er orðinn 27 ára gamall, hefur spilað 170 leiki fyrir félagið á þeim tíma og sannað sig sem, að mínu mati, einn af betri miðvörðum ensku Úrvalsdeildarinnar.
Orðrómar þess efnis að Liverpool sé reiðubúið að selja Daniel Agger, þrátt fyrir að hann eigi (samkvæmt umboðsmanni hans) að vilja vera um kyrrt á Anfield, eru bara ekki að fara að þagna líklega það sem eftir lifir þessa félagsskiptaglugga. Agger var mjög óvænt ekki í leikmannahópi Liverpool sem ferðaðist til Hvíta-Rússlands til að spila fyrri leikinn í viðureignunum gegn Gomel í Evrópudeildinni og er það eins og að hella fínum bensínbrúsa á logandi sögusagnir um framtíð hans hjá Liverpool.
Launakostnaður Liverpool á síðasta “uppgjörsári” var mjög hár eða meira en 120 milljónir punda og tekur það alveg góð 70% af tekjum félagsins, ef ég man rétt þá voru aðeins Manchester City, Chelsea og Manchester United með hærri launakostnað en Liverpool á meðan að Arsenal, Tottenham og Newcastle voru öll með töluvert lægri launakostnað en enduðu talsvert fyrir ofan Liverpool, t.d. þá var launakostnaður Tottenham aðeins 91 milljón á þessu sama tímabili. Það er því ekkert leyndarmál að Liverpool var að eyða sínum peningum mjög illa og er liðið enn í dag að súpa seyðið af lélegum samningum fyrri stjóra og/eða stjórna.
Dirk Kuyt, Fabio Aurelio, Maxi Rodriquez og Alberto Aquilani hafa allir yfirgefið Liverpool í sumar, og mjög líklegt þykir að Craig Bellamy muni gera það líka. Allt eru þetta leikmenn sem annað hvort skiluðu ekki miklu af sér á síðustu leiktíð, eru að komast á lokaár feril síns eða pössuðu ekki inn í plön núverandi knattspyrnustjóra. Þessir fjórir til fimm leikmenn voru allir á mjög háum launum og munar mjög mikið fyrir félagið að losna við “óþarfa” menn frá félaginu sem ýmist vilja ekki vera um kyrrt eða stjórinn telur ekki nógu hæfa/góða í sín plön.
Enn einu sinni röfla ég eitthvað um launakostnaðinn hjá félaginu og mörgum þykir eflaust umræða um það vera mjög þreytandi eða leiðinleg. Þetta er hins vegar mjög mikilvægur partur í langtímaplönum eigenda og stjórnenda Liverpool fyrir framtíðina og því á ég mjög erfitt með að röfla ekki aðeins um þessa hluti – sem ég er bæði með og á móti.
Eins og knattspyrnuheimurinn hefur breyst á síðustu árum þá er Liverpool í mjög slæmri stöðu gagnvart “stærstu og voldugustu” félögum (hvað peningaflæði varðar) álfunar og getur ómögulega barist við lið eins og Chelsea, Manchester City, Barcelona, Real Madrid og PSG – meira að segja Manchester United sem hefur unnið marga deildartitla á síðustu árum, eru með gífurlegar tekjur en miklar skuldir og þeir virðast ekki heldur geta keppt að fullu við þessi félög, ástandið er orðið það slæmt. Liverpool, Arsenal, Tottenham og fleiri lið bíða nú eftir að þessar svokölluðu “financial fair play” reglur muni taka gildi þar sem félög mega ekki vera rekin með of miklu tapi og megi aðeins eyða því sem það aflar sér – sem sagt það á að búa til jafnari leikvöll fyrir fleiri lið … ef þessum reglum á annað borð verður fylgt eftir.
Liverpool hefur á síðustu árum verið að undirbúa sig fyrir þessar reglur og þetta er leiðin sem að eigendur Liverpool telja sig geta farið til að koma Liverpool aftur í fremstu röð þar sem félagið á heima. Félagið hefur eytt töluverðum peningum í leikmannakaup á síðustu tveimur og hálfu ári eða svo en á móti kemur þá hefur mikill peningur komið til baka í kassan, bæði í gegnum leikmannasölur og í gegnum niðurskurði á óþarfa launakostnaði. Það er alveg ljóst að félagið er enn að borga of mikinn pening til leikmanna sinna sé tekið mið á gæðum og árangri leikmannahóps og ég held að það sé eitthvað sem félagið mun halda áfram að gera næstu eitt til tvö árin. Eitt skref aftur á bak og svo tvö skref áfram?
Aftur að Agger. Ég hef verið mikill aðdáandi Agger á þeim tíma sem hann hefur verið hjá félaginu og ég vil ekki sjá Liverpool selja hann svo það sé á tæru en ég get séð af hverju Liverpool gæti hugsað sér að græða á leikmanninum. Hann er eins og áður segir orðinn 27 ára gamall, á tvö ár eftir af samningi sínum og þrátt fyrir að vera frábær leikmaður þá er hann ekki nógu traustur, þ.e.a.s. að hann er með mjög slæmt meiðsla record en hann hefur aðeins byrjað inn á í 44% deildarleikja liðsins á þessum rúmlega sex árum sem hann hefur verið hjá Liverpool, 18% verið á bekk eða komið inn á sem skiptimaður og verið utan hóps í 36% leikja. Mjög slæm tölfræði sem sýnir alveg svart á hvítu helsta veikleika hans – meiðslin.
Ég held að Agger sé ekki alveg ómissandi fyrir Liverpool þó hann yrði án nokkurs vafa mikill missir því þegar hann er heill þá er hann alveg frábær leikmaður. Að mínu mati er Agger næst besti varnarmaðurinn í liði Liverpool (nú eru örugglega margir mjög ósammála mér) á eftir Martin Skrtel. Það sem Agger hefur samt fram yfir Skrtel og mjög marga aðra frábæra varnarmenn er þessi boltatækni sem hann býr yfir, þeir eru ekki margir miðverðirnir sem geta af fullri alvöru brotið upp leiki með góðum hlaupum upp miðjuna, tekið menn á og skorað oftar en einu sinni með þrumufleyg langt fyrir utan teig. Þessir eiginleikar hans gera hann mjög einstakan varnarmann og það er ekki auðvelt að telja upp varnarmenn sem eru eins góðir “fótboltaleikmenn” og hann.
Sagt er að Liverpool vilji fá á milli 20-25 milljónir punda fyrir Agger ef eitthvað er að marka þessa orðróma og það er alveg töluverður peningur fyrir miðvörð sem hefur þetta líka mjög vafasömu meiðslasögu en fyrir Daniel Agger í formi þá er þetta líklegast of lítill peningur fyrir hann miðað við það hvernig leikmannamarkaðurinn hefur þróast. Fyrir tíu árum síðan kostaði Rio Ferdinand hátt í þrjátíu milljónir punda og fyrir ekki svo mörgum árum síðan keypti Manchester City, Joleon Lescott á 25 milljónir punda frá Everton. Allir eru víst falir fyrir eitthvað verð og þessar tölur ættu að mínu mati að vera nær því sem Liverpool ætti að krefjast þess að fá fyrir hann.
Agger kostaði sex milljónir á sínum tíma og hefur staðið undir þeim kostnaði og vel rúmlega það síðan þá, hvað peningalegu hliðina varðar þá yrði það líklegast góður díll að selja hann á einhverjar 22-25 milljónir punda. Hvað fótboltalegu hliðina varðar þá gæti þetta ekki verið til góðs og jafnvel sent mjög slæm skilaboð til annara lykilmanna liðsins ef liðinu tekst ekki að ná að fylla skarð hans nægilega vel. Á síðustu árum hefur Liverpool misst menn eins og Fernando Torres, Xabi Alonso og Javier Mascherano til annara liða fyrir mikinn pening en ekki tekist að fylla nægilega vel upp í þau skörð sem þessir frábæru leikmenn skildu eftir sig og ætti að vera félaginu víti til varnaðar. Stundum þarf fótbolta hliðin að vera vegin þyngra en sú fjárhagslega og muni Liverpool ekki styrkja sig nægilega vel fyrir peninginn af hugsanlegri sölu Agger þá gæti missirinn orðið enn meiri fyrir félagið.
Að mínu mati má líklega finna ódýrari og jafn góðan, mögulega betri varnarmann, en Agger án þess að eyða öllum peningnum í einn stakan varnarmann. Kyriakos Papadopoulos, Benedikt Höwedes, Mehdi Benatia, Diego Godin, Fernando Amorebieta, Mapou Yanga-Mbiwa, Douglas, Mateo Musacchio og Christian Zapata eru nokkur dæmi um varnarmenn sem ég held að gætu fyllt ágætlega upp í skarðið hans Agger en Liverpool ætti ekki þurfa að punga út allri fjárhæðinni í einn leikmann, allir mjög sterkir varnarmenn en enginn þó kannski eins góður “fótboltamaður” og Agger. Svo er aldrei að vita hvort að þetta yrði tækifærið sem að Sebastian Coates eða jafnvel Martin Kelly þurfa til að koma sér á framfæri í miðvarðarstöðunni hjá félaginu.
Brendan Rodgers vill og þarf að bæta inn leikmönnum í lykilstöður og í breiddina á liðinu og því gæti svona mikill peningur eins og fengist fyrir t.d. Agger reynst félaginu mjög vel yrði hann notaður rétt. Ég trúi ekki að staðan hjá Liverpool sé þannig að félagið þurfi að selja til að kaupa en því meiri peningur sem skapast með sölum gæti aukið fjölda og/eða gæði leikmannana sem liðið vill kaupa. Ég held að félagið myndi frekar vilja selja t.d. Andy Carroll ef það fengi nægilega hátt tilboð í hann enda leikmaður sem ætti mögulega ekki að veikja byrjunarliðið eins mikið og Agger myndi líklegast gera. Nægilega gott tilboð hefur ekki borist í Carroll og mun líklega ekki gera það – allaveg mun Liverpool ekki fá eins mikið og það myndi helst vilja reikna ég með – og því gæti alveg verið að félagið leiti til að afla fjárs með því að selja annan góðan söluvarning, í þessu tilfelli Agger.
Ég vona innilega að Agger verði um kyrrt en ef Brendan Rodgers vill selja hann til að geta fengið meiri pening í að styrkja stöður sem hann telur vera meira ábótavant en það að hafa Agger í miðverðinum þá verður maður að gefa honum þennan “benefit of doubt” og sjá til hvað gerist. Að selja Agger yrði líklegast engin heimsendir en verði ekki eytt peningunum fyrir hann vel þá gæti Liverpool endað á að súpa seyðið af því lengi vel – eins og það hefur gert að miklu leyti síðan það seldi leikmenn eins og Javier Mascherano, Xabi Alonso og Fernando Torres.
Það eru ákvaðanir eins og þessar sem gætu komið til með að móta og ákvarða framtíð Brendan Rodgers hjá Liverpool. Ég held að við munum þurfa að sýna honum og Liverpool mikla þolinmæði á næstu árum. Liverpool vinnur eftir langtíma plani fyrir langtíma árangri og held ég að það sé eitthvað á þessa leið: 1) Að draga úr launakostnaði 2) Kaupa rétta efniviðinn 3) Tryggja sér þátttökurétt í Meistaradeildinni 4) Vinna Englandsmeistaratitilinn og 5) Tryggja sig aftur sem eitt stærsta og sterkasta íþróttafélag heims. Þetta gæti tekið mörg ár enda hafa mörg lið nokkura ára forskot á Liverpool í þessum efnum og Liverpool er líklega aðeins á 1. eða 2. stigi þessa ferlis.
Tíminn mun víst aðeins leiða það í ljós hvort að möguleg sala Liverpool á stórum leikmanni eins og Daniel Agger gæti gefið liðinu það sem það þarf til að ná að snúa hjólunum af fullum krafti. Er Agger eins ómissandi og margir hverjir vilja meina eða er hann, líklega á eftir Carroll, besti söluvarningur félagsins sem má frekar missa sín en t.d. Lucas, Suarez, Reina, Johnson eða jafnvel Skrtel?
Sögurnar af verstu kaupum Liverpool
Skrifað: júlí 30, 2012 Filed under: Vangaveltur 2 Comments »
Orðrómar og fréttir tengdum Liverpool hafa síðustu daga hafa að mestu fjallað um að félagið hafi tekið tilboðum í tvo af umdeildustu leikmönnum sínum, þeim Alberto Aquilani og Andy Carroll. Hvað sé hæft í þeim fregnum mun væntanlega koma í ljós á næstu dögum og því við hæfi að tjá sig smá um þessa tvo leikmenn.
Síðastliðin tuttugu árin eða svo hefur Liverpool gert mikið af “sköndulum” á leikmannamarkaðinum. Leikmenn sem eru langt frá því að vera nægilega góðir eða standa undir væntingum, leikmenn með lélegt hugarfar og ofborganir á vissum leikmönnum hafa verið alltof algeng sjón hjá Liverpool á þeim tíma. Robbie Keane, Christian Poulsen, Paul Konchesky, Fernando Morientes, Salif Diao, Bruno Cheyrou, Stewart Downing, Joe Cole og (þó ég reyni að gleyma því að hann hafi spilað fyrir Liverpool) El Hadji Diouf eru nokkur dæmi um leikmenn sem annað kostuðu félagið töluverðan pening en hverjar svo sem ástæðurnar eru/voru þá tókst þeim ekki að setja mark sitt á félagið – allavega ekki á jákvæðan hátt.
Þeir sem alveg klárlega toppa listan yfir svokölluð “floppkaup” eru umræddir Aquilani og Andy Carroll. Báðir keyptir á mjög miklar fjárhæðir, fengu strax stór skörð til að fylla upp í en hvorugur leikmannana hefur náð að láta ljós sitt skína og hefur Liverpool, samkvæmt orðrómum og fréttum, tekið tilboði í þá báða.
Ég, líkt og vel flestir stuðningsmenn Liverpool, var mjög miður mín að sjá á eftir Xabi Alonso ganga til liðs við Real Madrid frá Liverpool sumarið eftir að liðið rétt missti af Englandsmeistaratitlinum og þetta átti að vera sumarið sem Liverpool myndi styrkja sitt lið og vonandi enda þessa endalausu og þreytandi bið eftir titlinum tímabilið eftir. Einn besti leikmaður liðsins frá þáliðinni leiktíð fór en það sem fékk mig til að halda geðheilsunni var það að Liverpool keypti Alberto Aquilani. Virkilega flottan miðjumann frá Roma, leikmann sem ég hafði haft mikið álit á og var ég mjög spenntur fyrir þessum kaupum – það spenntur að ég skellti mér nær strax í að skella nafni hans og númeri aftan á nýju treyjuna mína og það er ekki á hverjum degi sem ég set nafn aftan á treyjurnar. Mér finnst ég hafa svolítið “jinx-að” Aquilani með því að hafa fengið mér nafn hans aftan á treyjuna mína og vil ég bara biðja alla Púllara nær og fjær innilegrar afsökunar á þessu heimskulega athæfi mínu!
Allavega, hann kemur inn sem meinntur arftaki Xabi Alonso. Risa stórt skarð fyrir Aquilani og það hjálpaði honum ekki að vera meiddur þegar Liverpool keypti hann. “Þetta eru kaup til langs tíma og skammtíma meiðsli skemma ekki fyrir okkur”, þetta var ef ég man rétt það sem Rafa Benítez hafði að segja til um kaupin á Aquilani (eða eitthvað í þá áttina) þegar það spurðist út að hann væri meiddur þegar hann gekk til liðs við Liverpool. Þessi smávægilegu meiðsli urðu verri, hann fór í aðgerð og hann spilaði ekki sinn fyrsta leik fyrir félagið fyrr en í lok október það árið og spilaði svo ekki nema 26 leiki þá leiktíðina og í helmingi þeirra leikja kom hann inn á sem skiptimaður. Þegar Rafa var spurður út í meinnt meiðsli Aquilani seinna um leiktíðina þá virtist hann telja Aquilani vera hálfgeran aumingja og sagði í viðtali: “Some players can manage with pain, but not all. There are some players who cannot, when they have pain. When you talk of pain, you never know. It depends on the individual, and that can make it really difficult.”
Rafa Benitez var svo rekinn eftir leiktíðina og Roy Hodgson tók við sem stjóri félagsins svo ekki fékk Aquilani aðra leiktíð undir stjórn mannsins sem keypti hann til Liverpool til að sanna sig hjá félaginu og var lánaður til Juventus í heimalandi sínu og í staðinn lét Juventus, Liverpool frá Christian Poulsen á spott prís eða aðeins fimm milljónir punda! Aquilani fór mikinn hjá Juventus á meðan að Poulsen og restin af Liverpool liðinu átti mjög slæmt tímabil, Juventus áttu forkaupsrétt á honum eftir leiktíðina en kusu að nýta hann ekki og fengu Andrea Pirlo frítt í staðinn. Aquilani var þá mættur aftur til Liverpool, nú undir stjórn Kenny Dalglish, og freistaði þess að vinna sig inn í plön hans þó svo að hans helstu áform voru og líklega eru enn í dag að spila í heimalandi sínu. John Henry, einn eigenda Liverpool, lýsti yfir ánægju sinni, á meðan æfingaleikjum liðsins stóð það sumarið, með Aquilani og sagði að hann væri einmitt það sem Liverpool hefði vantað leiktíðina áður. Orðrétt sagði hann á Twittersíðu sinni: ”One missing link last year: Acquilani (sic), Put the ball near Ngog and the goal and it’s going in. Too much talk of them somewhere else”, nokkrum dögum seinna voru þeir báðir farnir frá félaginu. N’Gog var seldur til Bolton en Aquilani lánaður aftur til Ítalíu, þá AC Milan.
Liverpool og Milan sömdu um klausu í samningnum sín á milli að spilaði Aquilani 25 leiki fyrir liðið þá ættu Milan að kaupa hann fyrir skitnar fimm milljónir evra. Aquilani spilaði 24.5 leiki (talið sem einn leikur ef hann byrjaði, hálfur leikur ef hann kom inn á sem skiptimaður) og eftir það var hann frystur hjá liðinu til þess að þeir myndu ekki þurfa að kaupa hann á þessu “okurverði” en kröfðust þess að Liverpool myndi gefa sér leikmanninn því hann vildi vera um kyrrt. Enn einu sinni snéri Aquilani aftur í herbúðir Liverpool á undirbúningstímabilinu, nú undir stjórn Brendan Rodgers, en virðist ekki ætla að stoppa þar lengi miðað við þessar sögur og er endanleg sala til Fiorentina nefnd til sögunnar.
Aquilani kostaði Liverpool sautján milljónir punda og hefur aðeins leikið 28 leiki fyrir félagið síðan þá og verð ég mjög hissa ef þeir verða eitthvað fleiri. Hann er sagður vera á frekar háum launum hjá Liverpool, tölur frá 70 þúsund til 125 þúsund pund á viku hafa verið nefndar til sögunar, og greinilegt að þjálfarar/stjórnendur félagsins telja hann ekki launa sinna hæfur og vilja endilega losna við hann af launaskrá félagsins.
Á lokadegi félagsskiptagluggans í janúar á síðasta ári sátu líklega vel flestir stuðningsmenn Liverpool límdir við tölvuskjái sína og fylgdust með gangi mála. Það var varla búið að kynna Luis Suarez til sögunnar sem nýjan leikmann Liverpool þegar Fernando Torres, helsti markaskorari og ein skæðasta stjarna Liverpool síðustu ára, fór fram á sölu frá félaginu og gekk til liðs við Chelsea á fimmtíu milljónir punda. Liverpool tók þá það til ráðs að hringja til Newcastle og spyrjast fyrir um Andy Carroll, leikmann sem hafði farið á kostum með þeim í 1.deildinni og átti frábæra fyrstu mánuði í Úrvalsdeildinni það árið. Liverpool var gefið upp kaupverð, litlar 35 milljónir punda og þar sem lítill tími var til stefnu til að fylla skarð Fernando Torres (og einhverjir vilja meina að leikmenn eins og Fernando Llorente og Mario Gomez höfðu hafnað félaginu eða tilboðum í þá hafi verið hafnað af félögum þeirra) þá gat Liverpool fátt annað en tekið mjög stóra og dramatíska ákvörðun sem endaði með því að Andy Carroll varð langdýrasti leikmaðurinn í sögu Liverpool og jafnframt dýrasti breski leikmaður sögunnar.
Það leyndi sér ekki að Liverpool vildi Carroll mjög mikið og ég vildi hann mjög svo mikið líka. Ég man eftir að hafa horft á vel flesta leiki Newcastle fyrr um þá leiktíð til þess eins að sjá þennan síðhærða rum fara með varnarmenn deildarinnar eins og þeir væru ekki til. Óviðráðanlegur í loftinu, kom liðsfélögum sínum vel inn í spilið (þá sérstaklega Kevin Nolan), skalla-, hægri- og vinstri fótar mörk jafn framt inn í eða fyrir utan teig. Ég var mjög spenntur fyrir kaupum á Andy Carroll, alveg mjög svo – satt að segja meira spenntari fyrir Carroll heldur en Suarez!
Ég var alveg fáranlega spenntur fyrir Carroll hjá Liverpool en ég gerði mér samt alveg auðvitað grein fyrir því að slíkur verðmiði að tiltölulega óreyndan leikmann sem hefur ekki verið þekktur fyrir að vera neinn rosalegur markahrókur og kom til að fylla skarð Fernando Torres hjá Liverpool. Risa stórt skarð og þó ég hafði mikla trú á því að hann gæti orðið mikill happafengur fyrir Liverpool þá vissi maður alltaf að þessar 35 milljónir sem hann hefur á öxlum sér var aldrei að fara að gera honum lífið á Anfield auðvelt og hann myndi líklega aldrei standa undir verðmiða sínum þannig séð.
Carroll, líkt og Aquilani, kom meiddur til félagsins en meiðsli hans ekki af fótboltalegum ástæðum líkt og hjá Ítalanum. “Leikmaður til 5-6 ára en ekki næsta mánuðsins” sagði Dalglish líkt og Rafa þegar það var spurt hann út í svona dýr kaup á meiddum leikmanni. Restina af tímabilinu virkaði Andy Carroll mjög þungur á sér, hvort sem það var rauða treyjan og/eða verðmiðinn á honum sem þyngdi hann svona eða hann hafi hreinlega bara verið í lélegu formi (eða jafnvel allt þetta) er erfitt að segja til um og fyrir utan frábæran leik á móti Man City þar sem hann fór algjörlega á kostum, skoraði tvö mörk og sýndi af hverju Liverpool vildi svona mikið fá hann þá átti hann heillt yfir frekar slappa mánuði hjá Liverpool og spilaði ekki nema níu leiki þá leiktíð.
Sumarið líður og hann virðist komast í fínt form en ekki tekst honum að sýna sitt rétta andlit (líkt og vel flestir leikmenn Liverpool þá leiktíð) fyrr en deildin var vel meira en hálfnuð. Þá virtist hann fara að leggja harðar að sér, virkaði í mjög flottu líkamlegu formi, spilaði með auknu sjálfstrausti og varð aftur þetta ‘skrímsli’ sem maður sá á tíma hans með Newcastle í Úrvalsdeildinni, hann skoraði svo nokkur mjög mikilvæg mörk fyrir liðið undir lok leiktíðar – sigurmörk gegn WBA í deildinni og Everton í undanúrslitum FA-bikarsins rétt undir lok leikjanna og skoraði glæsilegt mark (og var hársbreidd frá því að skora annað) í úrslitaleik FA-bikarsins gegn Chelsea. Hann vann sér inn sæti á EM með Englandi og skoraði fínt mark gegn Svíum. 56 leikir og 11 mörk í öllum keppnum fyrir 35 milljóna punda framherja verður hins vegar að teljast mjög illa eyddur peningur, það er ekki hægt að líta framhjá því.
Brendan Rodgers var ekki búinn að vera lengi við stjórnina á Anfield þegar strax var komin af stað stór umræða um það að framherjinn væri ekki í plönum nýja stjórans en orð Rodgers um Carroll á blaðamannafundi voru mjög loðin og geta túlkast á marga vegu. Orðrómar og sögur um tilboð frá West Ham og Newcastle hafa því vaknað á síðustu vikum, Carroll spilaði smá stund í æfingaleik Liverpool gegn Tottenham um síðustu helgi og Rodgers talaði um að Carroll væri flottur leikmaður sem gæti passað inn í hans plön – nokkrum dögum seinna virðast koma sterkar heimildir fyrir því að Liverpool hafi tekið lánstilboði með möguleika/skyldu á að kaupa hann eftir leiktíðina frá West Ham í Carroll en sagt er að hann vilji frekar spila með Liverpool eða Newcastle á næstu leiktíð en allavega, ef marka má fréttir og umræður þá virðist allt benda til þess að Andy Carroll verði ekki leikmaður Liverpool mjög mikið lengur og þykir mér það miður ef svo er, enda á sínum degi og í fínu formi getur hann verið óstöðvandi fyrir varnarmenn mótherjana.
Gangi þetta allt eftir og séu þessar sögur sannar þá virðist sem Liverpool sé að fara að bíta á jaxlinn og losa sig við tvö af verstu kaupunum í sögu félagsins. Hvort það sé hugrekki, nauðsyn eða fífldirfska að selja þessa leikmenn á þessum tímapunkt verður víst allt að koma í ljós með tímanum en allt bendir til þess að sögum þessara tveggja mislukkaðra kaupa sé að fara að ljúka.
Gylfi: Liverpool og laun
Skrifað: júní 26, 2012 Filed under: Vangaveltur 7 Comments »Umræðurnar undanfarnar klukkustundir og daga hefur umræðan um Gylfa Sigurðsson og Liverpool heldur betur farið á annan veg en fólk reiknaði með. Fyrir ekki löngu síðan var næstum því byrjað að selja Liverpool treyjur með nafni hans en nú virðist allt benda til þess að hann verði (líklegast í þessari viku eða byrjun þeirrar næstu) orðinn leikmaður Tottenham.
Orðrómar segja það að Tottenham sé tilbúið að greiða Gylfa töluvert hærri laun en Liverpool virðist tilbúið að greiða honum. Einhverjir ganga jafnvel það langt og segja að Tottenham (sem hafa mjög agað launaþak) hafi tvöfaldað launapakka Liverpool og nú er stór spurning hvort að Liverpool sé reiðubúið (sé það ekki nú þegar of seint) að jafna tilboð Spurs til þess að fá Gylfa, sem Brendan Rodgers hefur miklar mætur á, í sínar raðir eða kýs Liverpool að láta þessi félagsskipti renna sér úr greipum af því þeir vilja ekki borga honum meiri laun en þeim finnst hann eiga skilið?
Í færslu sem ég gerði fyrir ekki svo löngu síðan, renndi ég aðeins yfir launamál Liverpool og leit Liverpool að því að fá sem mest fyrir peningin sinn. Þar kem ég meðal annars inn á það að leikmenn eins og Joe Cole, Alberto Aquilani, Dirk Kuyt og Maxi Rodriquez sem allir eru komnir vel á aldur, á niðurleið með ferillinn og/eða gegna mjög litlu hlutverki hjá félaginu en munu kosta félagið rúmar 16 milljónir punda bara í laun á einu ári. Skellum mönnum eins og Craig Bellamy og Jamie Carragher í þennan hóp líka og sú tala hækkar töluvert.
Það er mjög auðvelt að segja að ef Rodgers og Liverpool vilja Gylfa það mikið þá verður jafnað eða bætt tilboð Tottenham en er það ekki auðveldara sagt en gert?
Skoðum þetta aðeins. Aquilani og Joe Cole hafa snúið aftur til Liverpool og er ekki enn vitað fyrir víst hvort það sé af því að Liverpool vildi fá þá aftur (eða sætti sig við að þeir séu komnir aftur) eða hvort þeir séu eingöngu að mæta aftur á Melwood af því að félögin sem þeir voru á lánum hjá voru ekki tilbúin að kaupa þá. Þeir eru báðir á mjög háum launum og eru að kosta samanlagt einhver 170-180 þúsund pund á viku og þeir spila mjög svipuð hlutverk.
Kostnaðurinn sem fór í rekstur á Dirk Kuyt er ekki einu sinni farinn að telja hjá Liverpool þar sem Aquilani, Cole og þeirra launakostnaður kemur aftur til Liverpool í sumar.
170-180 þúsund pund á viku fyrir tvö leikmenn í svipuðu hlutverki er nú ekkert svo mikið fyrir stórt félag með stóra veltu en ef við skellum öllum hinum leikmönnunum sem geta leyst þetta hlutverk líka með í þessa jöfnu þá er þetta nú alveg hellings peningur. Steven Gerrard, Charlie Adam, Maxi Rodriquez, Luis Suarez, Jordan Henderson og Jonjo Shelvey geta einmitt allir leyst þessi hlutverk líka. Frjálslega reiknað þá eru þessir sex leikmenn að kosta Liverpool eitthvað í kringum 350-380 þúsund pund á viku og nú mun leggjast ofan á það þessi 170-180 þúsund pund á viku sem félagið þarf að borga Aquilani og Joe Cole. Liverpool er að borga alveg næstum því hálfa milljón pund á viku í einhverja átta leikmenn sem allir geta spilað sömu stöðu og leyst svipuð hlutverk. Þá er ekki einu sinni búið að troða Gylfa inn í þessa jöfnu.
Ég er alveg á því að Liverpool þurfi mann eins og Gylfa inn í þessa stöðu þó það séu margir í henni fyrir en enginn þeirra er að mínu mati eins í leik sínum og Gylfi. Hins vegar þá get ég vel skilið það ef Liverpool er eitthvað hikandi við að ætla að fara í einhverja launabaráttu við Tottenham þar sem að félagið er nú þegar að eyða töluverðu fjármagni í menn sem geta leyst þessa stöðu.
Á meðan það eru alveg átta leikmenn í herbúðum Liverpool sem geta leyst sömu stöðu og Gylfi þá tel ég mjög ólíklegt að þetta teljist endilega vera “brýn” staða í styrkingu og sá peningur sem er til staðar nú þegar í launakostnað gæti betur nýst í stöður sem þarf frekari styrkingar, til dæmis bara kantstöðurnar eða framlínan. Á því leikur enginn vafi að Brendan Rodgers vilji Gylfa í sínar raðir en það gæti endað þannig að hann verði ekki tilbúinn að fórna of stórum hluta peningana sem hann hefur í höndunum núna í að borga Gylfa “of há laun” ef það þýðir að hann gæti ekki styrkt þær stöður sem er kannski meiri þörf á að styrkja.
Liverpool þarf nauðsynlega að losna við menn af launaskrá sinni. Leikmenn með lítil hlutverk eða á niðurleið og á tiltölulega háum eða mjög háum launum þurfa að víkja svo rekstur félagsins og styrking á leikmannahópnum geti þróast til hins betra. FSG hafa lengi hvatt félögin í sinni eigu að eyða og fjárfesta peningum sínum frekar í yngri og ferskari leikmenn þar sem auðveldara er að fá andvirði peningsins. Því miður þá virðist sem svo að leikmenn eins og Joe Cole, Alberto Aquilani, Craig Bellamy, Jamie Carragher og einhverjir fleiri séu bara að taka of mikið af pening frá félaginu til sín í rekstur ásamt því að vera á niðurleið á ferlinum og það hindrar bæði tækifæri yngri leikmanna við að setja mark sitt á liðið og minnkar pening til styrkingar á leikmannahópnum.
Gylfi Sigurðsson er frábær leikmaður sem á eftir að verða mjög stórt númer í ensku Úrvalsdeildinni á komandi árum en því miður virðist sem að Liverpool hafi ekki efni á því að berjast um hann eins og staðan er í dag, eins glatað og það kann að hljóma. Væntanlega býður Liverpool honum það sem þeim finnst sanngjarnt fyrir hann (eitthvað sem ég get séð fyrir mér að sé í kringum þrjátíu þúsund pund á viku, svipað mikið og t.d. Jordan Henderson er á hjá Liverpool) en miðað við fjármagnið sem Liverpool er nú þegar að eyða í sóknarsinnaða miðjumenn þá er alveg hægt að horfa á það þannig að félagið hafi ekki efni á því að bjóða betri laun en Tottenham.
Það er bráðnauðsynlegt að Liverpool losni við títtnefnda leikmenn af launaskrá sem fyrst og noti jafnvel frekar drastískar aðferðir til þess. Lánssamningar, frjálsar sölur eða lágt söluverð gæti komið til með að spara Liverpool hellings pening í rekstrarkostnað, og losað pening fyrir yngri og betri leikmönnum þó að það myndi kannski ekki sjást mikið á nettóeyðslunni þegar borið verður saman kaup og sölur.
Ég allavega geri fastlega ráð fyrir því að það verður ekki neitt rosalega mikið keypt hjá Liverpool af viti fyrr en einhverjir leikmenn munu losna af launaskrá félagsins því að ætla að bæta ofan á launakostnaðinn eins og hann er í dag án þess að losa eitthvað af á móti gæti endað sem “fjárhagslegt sjálfsmorð” fyrir Liverpool ef ekki tekst að minnka launatékkan. Ég held það sé allavega bókað að ef Liverpool mun kaupa sér sóknarsinnaðan miðjumann sem fer fram á mikið meira en þrjátíu til fjörtíu þúsund pund á viku þá mun það þýða að einhver annar miðjumannana sé farinn eða svo gott sem farinn – á meðan við bíðum eftir því þá vonandi getur Liverpool notað peningin sem til er til að styrkja aðrar, brýnni stöður.
